Van de vijf Latijns-Amerikaanse landen met een stierenvechtindustrie is Mexico  het belangrijkste stierenvechtland op dit continent (misschien zelfs het belangrijkste stierenvechtland in de wereld).

Net als in de andere Latijns-Amerikaanse landen is het stierenvechten met de eerste Spanjaarden meegekomen. In brieven van Hernán Cortés - die de Azteken 'versloeg' - aan de koning gaat het al over stierengevechten in Mexico. Er zijn documenten gevonden over stierengevechten die plaatsvonden in 1526, in de regio die nu Mexico Stad vormt, om de terugkeer van Cortés te vieren.

De huidige staat van het stierenvechten in Mexico ontstond toen de Spanjaard Luis Mazzantini in 1887 in Mexico arriveerde. Het gebruik is overigens diverse keren verboden geweest in Mexico Stad: van 1867 tot 1887 en van 1916 tot 1920. Tussen 1925 en 1945 beleefden de Mexicaanse stierengevechten een 'Gouden Eeuw', toen zelfs de stierenvechtindustrie zich even losmaakte van Spanje vanwege reglementen over het aantal Mexicaanse stierenvechters dat mocht optreden tijdens stierengevechten. Men begon toen ook te spreken over de onderscheidende stijl van Mexicaanse stierengevechten.   

Nu heeft de industrie in Mexico minstens 500 'vaste' arena's (37 belangrijke arena's), meer dan 280 stierenfokkers en minstens 12 stierenvechtscholen. 

De grootste arena in de wereld - met 42.000 zitplaatsen - is La Monumental in Mexico Stad. De arena werd geopend op 16 februari 1942, een belangrijke datum voor de anti-stierenvechtbeweging. De arena werd gebouwd met steun van de Libanese zakenman Neguib Simón. Hij was eerst van plan om vele 'sportgebouwen' te bouwen, maar uiteindelijk heeft hij alleen een voetbalstadion en de arena gebouwd.

Het stierenvechten is het populairst in Aguascalientes, in het midden van Mexico. Er zijn twee arena's, waar gedurende het hele jaar vele stierengevechten plaatsvinden.

Het stierenvechten is legaal in Mexico, want hoewel sommige staten een dierenbeschermingswet hebben, wordt er een uitzondering gemaakt voor stierengevechten en hanengevechten. Er is geen nationale wet die opkomt voor 'huisdieren' en dat zal ook niet gebeuren, want hoewel de bescherming van wilde dieren wél op landelijk niveau wordt geregeld, kunnen huisdieren en andere dieren die gehouden worden door de mens alleen op regionaal niveau geregeld worden. En niet alle staten die een dierenbeschermingswet hebben kunnen deze toepassen, omdat er geen regels zijn vastgesteld. In Mexico Stad bijvoorbeeld, geldt de wet alleen voor een bepaald deel van het district, omdat zij wél regels hebben opgesteld.

In Mexico Stad verbood de regionale dierenbeschermingswet in 2002 de aanwezigheid van minderjarige kinderen bij stierengevechten. Dit werd een tijdje gehandhaafd, maar de gouverneur zwichtte voor de druk van de stierenvechtindustrie. Hij regelde vervolgens dat 'kinderen zonder begeleiding van volwassenen' niet de arena in mogen, dus de situatie is eigenlijk weer hetzelfde als vóór 2002.

Omdat de Europese richtlijnen voor stierengevechten het niet toelaten dat kinderen onder de 16 jaar oud optreden tijdens openbare stierengevechten, gaan veel leerlingen van Europese stierenvechtscholen naar Mexico om hun 'training' voort te zetten en in het openbaar op te treden. Als ze 16 jaar oud zijn gaan ze terug naar Europa en zijn ze 'beter' dan hun medestudenten die in Europa zijn gebleven. Mexico is bekend om zijn kinderstierenvechters, zoals de beruchte Frans-Mexicaanse stierenvechter Michelito Lagravere.

Over fiestas met stieren in Mexico: in Mexico heeft men, net als in Spanje, haar eigen religieuze festivals met stierenvechtactiviteiten. Het meest berucht is de Embalse de Toros fiesta in Tlacotalpan (Veracruz), een soort stierenren om de Virgen de la Candelaría te eren. Hierbij worden zeven of meer stieren gedwongen om sterke drank te drinken en door een diepe rivier te zwemmen, vastgebonden aan bootjes. Aan wal worden ze vreselijk mishandeld en gedood door een uitgelaten menigte.